خداى تو را مىخواند ، چه شود كه فرا شوى « 1 » وسخن أو بشنوى وحاجت أو بدانى وخدمت كنى وبازگردى ؟ زهير به خدمت امام شد ونه بس زماني برآمد كه گشاده‌روى وخندان بازگشت وخرگاه « 2 » وأثاث خويش بيفكند وزن را با بنى أعمام « 3 » خود به قبيله بفرستاد وبه جانب حسين تحويل كرد وياران را گفت : هر كس دوست دارد با من در نصرت پسر رسول خداى همراهى كند وجان ومال خود را در ركاب همايون أو ببازد [ با من همراه شود ] ، وگرنه داند كه اين آخر عهد من است ومرا بازپس نخواهد ديد . ومن در يكى از غزوات به عهد رسول بسى مسرور بودم كه فتحى بزرگ برآمده بود وغنيمتى وافر دست داده ؛ أبو عبد اللّه « 4 » سلمان فارسي مىگفت : بدين فتح وفيروزى خشنود شديد وبدين غنايم شادمان گشتيد وچون سيّد جوانان بهشت وبزرگ آل رسول را دريابيد ودر ركاب أو خون خويش بريزيد ، بسى شادمانتر وفرحناكتر باشيد . « 5 » خزيميه چون به خزيميّه « 6 » رسيد ، يك شب ويك روز بدان جاى بماند . بامدادان خواهرش زينب بدو گفت : دوشينه چون پاسى از شب بگذشت ، از براي حاجتي بيرون شدم يكى را شنيدم كه مىگفت :

--> ( 1 ) . پيش وسوى أو روى . ( 2 ) . خيمه‌گاه ( 3 ) . جمع عم : عمو وبنى أعمام : عموزادگان ( 4 ) . كنيهء جناب سلمان است . ( 5 ) . از شواهد ديگرى است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم به أصحاب خود خبر شهادت امام حسين را داده بود . ر . ك : روضة الواعظين فتّال ص 153 ؛ مقتل خوارزمي ج 1 / 225 ، وقعة الطف ص 162 ؛ ارشاد ص 221 . ( 6 ) . توقفگاه حجاج است پس از ثعلبيه كه 32 ميل با آنجا فاصله دارد . معجم البلدان ج 2 / 370 .